Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Άγια ώρα...

Η στιγμή που το βρέφος ακουμπάει την καρδιά της μάνας του...
Για εκείνην παίρνει μορφή ό,τι κουβαλούσε μήνες , κομμάτι του εαυτού της, το καλύτερο κομμάτι από το είναι της... 

Η στιγμή που ανάβεις το πρώτο σου τσιγάρο....
Ανάμεσα σε μαγκιά και φόβο, το πρώτο σου ρίσκο, η πρώτη σου ευθύνη...

Η στιγμή που δένεσαι με έναν άνθρωπο...
Εκεί που το είναι σου μαθαίνει να είναι ένα με κάποιον άλλον...

Η στιγμή που φεύγεις....
Μια απόφαση που ελπίζεις να σου βγει σε καλό μα μόνο ο χρόνος γνωρίζει...

Η ενηλικίωσή σου...
Τότε που νομίζεις πως όλος ο κόσμος εσένα περιμένει για να αλλάξει. 
Τότε που πιστεύεις πως εσύ μπορείς να κρατήσεις αυτόν τον κόσμο στα χέρια σου...

Η στιγμή που αντικρύζω το πρόσωπό σου...

Το πρώτο σου φιλί...
Άγια ώρα...